Direktiva 2001/97/EC Evropskog parlamenta i Savjeta

Datum objave: 19.05.2006 14:24 | Autor: Direktive Evropske unije

Štampaj stranicu

DIREKTIVA 2001/97/EC EVROPSKOG PARLAMENTA I

SAVJETA

4. decembar 2001

kojom se mijenja i dopunjuje Direktiva Savjeta 91/308/EEC o sprječavanju korišćenja finansijskog sistema u svrhe pranja novca


EVROPSKI PARLAMENT I SAVJET EVROPSKE UNIJE,

Polazeći od Ugovora o osnivanju Evropske zajednice, posebno od čl. 47(2), prve i treće rečenice, i čl. 95 pomenutog Ugovora,

Polazeći od prijedloga Komisije,

Polazeći od mišljenja Ekonomskog i socijalnog komiteta,

Postupajući u skladu sa procedurom navedenom u čl. 251 Ugovora, u svijetlu zajedničkog teksta odobrenog od strane Arbitražnog komiteta (Conciliation Committee) 18. septembra 2001,

Imajući u vidu da:

(1) Je podesno da Direktiva 91/308/EEC , u daljem tekstu Direktiva, kao jedan od glavnih medjunarodnih instrumenata u borbi protiv pranja novca bude ažurirana u skladu sa zaključcima Komisije i željama izraženim od strane Evropskog parlamenta i država članica. Na taj način Direktiva ne samo što treba da odražava najbolju medjunarodnu praksu u ovoj oblasti već treba i nadalje da postavlja visoki standard u zaštiti finansijskog sektora i ostalih osjetljivih aktivnosti od štetnih posljedica prihoda stečenih kriminalom.

(2) Opšti sporazum o trgovini uslugama (GATS) dozvoljava članicama da usvajaju mjere neophodne za zaštitu javnog morala i da usvajaju mjere predostrožnosti, uključujući i to da se obezbijedi stabilnost i integritet finansijskog sisitema. Te mjere ne treba da nameću ograničenja izvan onoga što je neophodno za postizanje tih ciljeva.

(3) Direktiva ne utvrdjuje jasno koja je to država članica čiji nadležni organi treba da primaju izvještaje o sumnjivim transakcijama od filijala kreditnih i finanasijskih institucija čija je centrala u nekoj drugoj državi članici, niti kojoj državi članici pripadaju organi odgovorni da obezbijede da te filijale postupaju u skladu sa Direktivom. Organi države članice u kojoj se filijala nalazi treba da primaju te izvještaje i obavljaju gore navedene dužnosti.

(4) Ova raspodjela dužnosti treba da bude jasno prikazana u ovoj Direktivi putem amandmana na definiciju kreditne insitucije i finansijske institucije.

(5) Evropski parlament je izrazio zabrinutost povodom činjenice da su mjenjački poslovi i sistemi za prenos novca naročito podložni zloupotrebi u svrhe pranja novca. Ove poslovne aktivnosti već bi trebalo da potpadaju pod djelokrug ove Direktive. Kako bi se otklonila svaka sumnja oko toga, Direktiva treba jasno da potvrdi da su te poslovne aktivnosti njom obuhvaćeni.

(6) Da bi se obezbijedila najveća moguća obuhvaćenost finansijskog sektora, treba takodje razjasniti da se ova Direktiva odnosi na poslovanje investicionih firmi kako to definiše Direktiva Savjeta 93/22/EEC od 10.05.1993 o uslugama iz domena investicija u oblasti hartija od vrijednosti.

(7) Direktiva obavezuje države članice samo da se bore protiv pranja prihoda stečenih prometom od droge. U posljednjih nekoliko godina vlada trend da se formuliše mnogo šira definicija pranja novca zasnovana na širem spektru predikatnih krivičnih djela koje stoje iza pranja novca, što se i vidi na primjeru revizije 40 preporuka FATF-a (vodeće medjunarodno tijelo posvećeno borbi protiv pranja novca) iz 1996. god.

(8) Širi spektar predikatnih krivičnih djela olakšava prijavljivanje sumnjivih transakcija i medjunarodnu saradnju u toj oblasti. Stoga ovu Direktivu treba u ovom smislu ažururati.

(9) U Zajedničkoj akciji o pranju novca, identifikaciji, praćenju, zamrzavanju, zaplijeni i konfiskaciji sredstava i prihoda stečenih kriminalom 98/699/JHA od 3. decembra 1998 koju je usvojio Savjet, države članice pristale su da sva ozbiljna krivična djela definisana Zajedničkom akcijom, učine predikatnim krivičnim djelima u svrhe kriminalizacije pranja novca.

(10) Suzbijanje organizovanog kriminala naročito je u vezi sa mjerama za
sprječavanje pranja novca. Stoga listu predikatnih krivičnih djela treba prilagoditi u skladu sa tim.

(11) Direktiva nameće obaveze naročito u pogledu prijavljivanja sumnjivih
transakcija. Bilo bi prikladnije i više u skladu sa filozofijom Akcionog plana za borbu protiv organizovanog kriminala da se proširi zabrana pranja novca po ovoj Direktivi.

(12) 21.decembra 1998. Savjet je usvojio Zajedničku akciju 98/733/JHA kojom
se proglašava krivičnim djelom učestvovanje u kriminalnoj organizaciji u državama članicama Evropske unije. Ova Zajednička akcija odražava sporazum Država članica o potrebi za zajedničkim pristupom u ovoj oblasti.

(13) Kako to Direktiva i zahtijeva, prijavljivanje sumnjivih transakcija vrši
finansijski sektor, naročito kreditne institucije u svakoj državi članici. Postoje dokazi da je pojačana kontrola u finansijskom sektoru nagnala perače novca da potraže alternativne metode prikrivanja porijekla prihoda stečenih kriminalom.

(14) Postoji trend da perači novca za svoje djelatnosti sve više koriste preduzeća
koja ne pripadaju finansijskom sektoru. Ovo potvrdjuju aktivnosti FATF-a u vezi sa tehnikama i tipologijama pranja novca.

(15) Obaveze iz Direktive koje se tiču identifikacije klijenata, vodjenja evidencije
i prijavljivanja sumnjivih transakcija treba proširiti i na ograničeni broj aktivnosti i fizičkih lica koja se bave odredjenim profesijama, a za koje se pokazalo da su vrlo pogodne za pranje novca.

(16) Na notare i pripadnike pravničke profesije koji samostalno obavljaju
djelatnost a nisu advokati po definiciji država članica treba da se odnose odredbe ove Direktive, kada ova lica učestvuju u finansijskim transakcijama za pojedince ili pravna lica, uključujući i pružanje poreskih savjeta, gdje i leži najveći rizik da se njihove usluge zloupotrijebe u svrhe pranja prihoda stečenih kriminalnom aktivnošću.

(17) Medjutim, tamo gdje samostalni pripadnici odredjenih profesija koji pružaju
pravne savjete a koji su pravno priznati i kontrolisani poput advokata, utvrdjuju pravni status svog klijenta ili zastupaju klijenta u sudskom procesu, ne bi bilo podesno po ovoj Direktivi da se ti stručnjaci u pogledu ovih aktivnosti stave pod obavezu da prijavljuju svoju sumnju da je u pitanju pranje novca. Mora da postoje izuzeci od svake obaveze da se prijavljuju informacije dobijene prije, u toku ili nakon sudskog procesa, ili u toku utvrdjivanja pravnog statusa klijenta. Tako pravni savjeti podliježu obavezi profesionalne tajne osim ako pravni zastupnik učestvuje u aktivnostima pranja novca, pruža pravne savjete u svrhe pranja novca ili advokat zna da klijent traži pravni savjet kako bi izvršio djelo pranja novca.

(18) Usluge koje se direktno mogu porediti sa prethodnim treba tretirati na isti
način i kada ih pruža bilo koji stručnjak obuhvaćen Direktivom. Kako bi se sačuvala prava utvrdjena Evropskom konvencijom za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda (ECHR) i Ugovorom o osnivanju o Evropskoj uniji, u slučaju revizora, računovodja koji ne rade u samoj firmi i poreskih savjetnika koji, u nekim državama članicama, mogu braniti ili zastupati klijenta u kontekstu sudskih procesa, ili utvrdjivati pravni status klijenta, informacije do kojih oni dolaze u vršenju ovih zadataka ne treba da podliježu obaveznom izvještavanju u skladu sa Direktivom.

(19) U Direktivi se spominju organi odgovorni za sprječavanje pranja novca,
kojima se obavezno dostavljaju izvještaji o sumnjivim operacijama s jedne strane, a sa druge strane dostavljaju se organima koji imaju ovlašćenja na osnovu zakona ili odredbe da vrše nadzor nad aktivnostima bilo koje institucije ili bilo kojeg lica na koja se ova Direktiva odnosi (nadležni organi). Razumije se da Direktiva ne obavezuje države članice da osnivaju takve nadležne organe tamo gdje oni ne postoje, i da advokatske komore i ostala profesionalna udruženja koja propisuju obavezujuća pravila za sve pripadnike te profesije ne potpadaju pod pojam nadležni organi.

(20) U slučaju notara i pripadnika pravničke profesije koji samostalno obavljaju
djelatnost a nisu advokati, državama članicama treba dozvoliti, kako bi se na pravilan način uzela u obzir obaveza tih stručnjaka u pogledu diskrecije koje duguju svojim klijentima, da imenuju članove advokatske komore ili ostala profesionalna udruženja koja propisuju obavezujuća pravila za sve pripadnike te profesije, kao tijelo kojem ovi stručnjaci mogu upućivati izvještaje o mogućim slučajevima pranja novca. Pravila kojima se odredjuje postupanje s takvim izvještajima i njihovo eventualno dalje proslijedjivanje organima odgovornim za sprječavanje pranja novca i uopšte, odgovarajuće forme saradnje izmedju advokatskih komora ili profesionalnih tijela i ovih organa treba da odrede Države članice.



USVOJILI SU OVU DIREKTIVU

Član 1

Direktiva 91/308/EEC ovim se dopunjuje na slijedeći način:



1. Član 1 zamijeniće se slijedećim:

Član 1

Za svrhe ove Direktive:

(A ) Kreditna institucija znači kreditna institucija, onako kako je definisana u čl. 1(1) prvog podstava iz Direktive 2000/12/EC i uključuje filijale u okviru značenja iz čl.1(3) te Direktive i koje su locirane u Zajednici, i filijale čije su centrale u ili van Zajednice;

(B) Finansijska institucija znači:

1. preduzeće osim kreditne institucije čija je glavna aktivnost da vrši jednu ili više operacija obuhvaćenih brojevima od 2 do 12 i brojem 14 liste navedene u prvom aneksu Direktive 2000/12/EC; u ovo spadaju i aktivnosti mjenjačnica i transfer novca/sistem doznaka;
2. osiguravajuće društvo propisno ovlašćeno u skladu sa Direktivom 79/267/EEC u mjeri u kojoj vrši aktivnosti pokrivene tom Direktivom;
3. investiciona firma onako kako je to definisano u čl. 1(2) Direktive 93/22/EEC;
4. kolektivno investiciono preduzeće koje plasira svoje jedinice ili dionice.

Ova definicija finansijske institucije podrazumijeva i filijale locirane u Zajednici finansijskih institucija, čiji su centri u ili izvan Zajednice,

(C) Pranje novca podrazumijeva slijedeće aktivnosti, kada se namjerno čine:

- konverziju ili transfer imovine, ako se zna da takva imovina potiče od kriminalne aktivnosti ili od učestvovanja u takvoj aktivnosti kako bi se prikrilo ili sakrilo protivzakonito porijeklo imovine ili pomaganje bilo kom licu umiješanom u vršenje takve aktivnosti kako bi se izbjegle zakonske posljedice radnje koje je to lice počinilo;
- prikrivanje ili sakrivanje prave prirode, porijekla, lokacije, raspolaganja, kretanja, prava nad, ili vlasništva nad imovinom, ako se zna da ta imovina potiče od kriminalne aktivnosti ili od učestvovanja u takvoj aktivnosti;
- sticanje, posjedovanje ili korišćenje imovine ako se zna u trenutku prijema iste da ta imovina potiče od kriminalne aktivnosti ili od učestvovanja u toj aktivnosti;
- učešće u, udruživanje radi vršenja, pokušaji da se izvrši i pomaganje, potpomaganje, omogućavanje i savjetovanje da se izvrše bilo koja djela u uvučenim pasusima koji slede.

O znanju, namjeri ili svrsi koja se traži kao element gore pomenutih aktivnosti može se zaključivati na osnovu objektivnih činjeničkih aktivnosti.

Pranje novca će se takvim smatrati i tamo gdje su aktivnosti iz kojih je potekla imovina koja se pere izvršene na teritoriji druge države članice ili neke treće države.

(D) Imovina znači sredstva svake vrste, materijalna ili nematerijalna, pokretna ili nepokretna, opipljiva ili neopipljiva i pravni dokumenti ili instrumenti kojima se dokazuje pravo na ili interesi u tim sredstvima.

(E) Kriminalna aktivnost znači bilo kakvu kriminalnu umiješanost u vršenje ozbiljnog krivičnog djela.

Ozbiljna krivična djela su, najmanje:

- svako djelo definisano čl. 3(1)(a) Bečke konvencije;
- aktivnosti kriminalnih organizacija definisane čl.1 Zajedničke akcije 98/733/JHA;
- prevarne radnje, barem one ozbiljne, definisane čl.1(1) i čl.2 Konvencije o zaštiti finansijskih interesa Evropskih zajednica
- korupcija
- krivično djelo koje može da generiše znatan prihod i koje se kažnjava strogom kaznom zatvora u skladu sa krivičnim zakonikom države članice.

Države članice će prije 15. decembra 2004 dopuniti definiciju izloženu u uvučenom pasusu kako bi se ova definicija uskladila sa definicijom ozbiljnog krivičnog djela Zajedničke akcije 98/699/JHA. Savjet poziva Komisiju da do 15.12.2004. iznese predlog Direktive kojom se u tom pogledu dopunjuje ova Direktiva.

Države članice mogu bilo koje krivično djelo da označe kao kriminalnu aktivnost za svrhe ove Direktive.

(F) Nadležni organi znače nacionalni organi koji po zakonu ili propisu imaju ovlašćenja da vrše nadzor nad aktivnošću bilo koje institucije ili lica na koje se ova Direktiva odnosi.



2. Umetnuće se slijedeći član:

Član 2a

Države članice obezbijediće da se obaveze utvrdjene ovom Direktivom nametnu slijedećim institucijama:

1. kreditnim institucijama definisanim pod tačkom A čl. 1;

2. finansijskim institucijama definisanim pod tačkom B čl.1;
i slijedećim fizičkim ili pravnim licima kada obavljaju svoje profesionalne aktivnosti:

3. revizorima, računovodjama koji samostalno obavljaju djelatnost i poreskim savjetnicima;

4. agentima za nekretnine;

5. notarima i ostalim pripadnicima pravničke profesije koji samostalno obavljaju djelatnost, kada:

(a) pomažu u planiranju ili obavljanju transakcija za svog klijenta u vezi sa:
(i) kupoprodajom nekretnina ili preduzeća;
(ii) upravljanjem klijentovim novcem, hartijama od vrijednosti ili ostalim sredstvima;
(iii) otvaranjem ili upravljanjem bankarskim, računima štednje ili računima za hartije od vrijednosti;
(iv) organizacijom doprinosa neophodnih za osnivanje, vodjenje ili
upravljanje kompanijama;
(v) osnivanjem, vodjenjem ili upravljanjem trustovima, kompanijama ili
sličnim strukturama;

(b) ili kada istupaju u ime i za svog klijenta u bilo kojoj finanasijskoj transakciji
ili transakciji u vezi sa nekretninama;

6. trgovci robom velike vrijednosti, poput dragog kamenja i plemenitih metala, ili umjetničkih predmeta, aukcionari kad god se plaća gotovinom i u iznosu od EUR 15 000 ili više;

7. kockarnice.



3. Član 3 zamijeniće se slijedećim:

Član 3

1. Države članice obezbijediće da institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi obavezno identifikuju svoje klijente pratećim dokazom kada otpočinju poslovnu saradnju, a posebno u slučaju ovih institucija pri otvaranju računa i računa štednje, ili kada se klijentima nudi korišćenje sefova.

2. Obaveza identifikacije klijenta takodje će se primjenjivati za svaku transakciju sa klijentima pored onih iz st.1, a koja podrazumijeva sumu od EUR 15000 ili više, bez obzira da li se transakcija vrši u jednoj operaciji ili više povezanih. Tamo gdje suma nije poznata u vreme vršenja transakcije, dotična institucija ili lice nastaviće sa identifikacijom čim bude obaviješteno o sumi i utvrdi da je dostignut zakonom utvrdjeni minimum za prijavljivanje.

a. Sa druge strane, obavezna identifikacija u vezi sa polisama osiguranja koje izdaju osiguravajuća društva u okviru značenja Direktive Savjeta 92/96/EEC od 10. novembra 1992. o koordinaciji zakona, propisa i upravnih odredbi koje se odnose na direktno životno osiguranje (treća Direktiva o životnom osiguranju), a tamo gdje ta osiguravajuća društva vrše aktivnosti koja potpadaju pod djelokrug te Direktive, neće se tražiti tamo gdje periodični iznos premije ili iznosi koje treba platiti u bilo kojoj datoj godini prelazi ili ne prelazi EUR 1000 ili gdje pojedinačna premija iznosi do EUR 2500 ili manje. Ukoliko se periodična premija koja se svake godine plaća poveća tako da prelazi prag od EUR 1000, identifikacija je obavezna.

b. Države članice mogu predvidjeti da identifikacija ne bude obavezna za polise osiguranja u pogledu penzijskog osiguranja na osnovu ugovora o zaposlenju ili zanimanja osiguranika, pod uslovom da te polise ne sadrže klauzulu o vrijednosti otkupljene polise i ne mogu se koristiti kao zalog za kredit.

c. Sa druge strane, svi klijenti kockarnica biće identifikovani ako kupe ili prodaju žetone u vrijednosti od EUR 1000 ili više.

d. Smatraće se da su kockarnice koje podliježu ovoj Direktivi u svakom slučaju postupile po zahtjevu za identifikacijom izloženom u ovoj Direktivi ukoliko zabilježe i identifikuju klijente neposredno po ulazu, bez obzira na broj kupljenih žetona.

e. U slučaju da se javi sumnja da li klijenti iz prethodnih stavova istupaju u sopstveno ime, ili tamo gdje je izvjesno da ne istupaju u sopstveno ime, institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi preduzeće podesne mjere da dobiju informaciju o stvarnom identitetu lica u čije ime ti klijenti istupaju.

f. Institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi vršiće identifikaciju, čak i tamo gdje je suma transakcije niža od utvrdjenog praga, gdje god postoji sumnja da je u pitanju pranje novca.

g. Institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi neće podlijegati obavezama za identifikaciju iz ovog člana tamo gdje je klijent kreditna ili finansijska institucija obuhvaćena ovom Direktivom ili kreditna ili finansijska institucija koja se nalazi u trećoj državi koja nameće, po mišljenju relevantnih država članica, jednake obaveze kao ova Direktiva.

h. Države članice mogu da predvide zakonom da su obaveze za identifikaciju u vezi sa transakcijama iz stavova 3 i 4 ispunjene kada se utvrdi da je plaćanje za izvršenje transakcije zaduženo sa računa otvorenog na ime klijenta kod kreditne institucije na koje se ova Direktiva odnosi u skladu sa zahtjevima iz st. 1

i. Države članice će u svakom slučaju obezbijediti da institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi preuzmu konkretne i adekvatne mjere neophodne da se nadoknadi taj veći rizik od pranja novca koji je prisutan pri uspostavljanju poslovne saradnje ili vršenju transakcije za klijenta koji nije fizički prisutan da bi se utvrdio njegov identitet. Tim mjerama će se obezbediti utvrdjivanje identiteta klijenta, na primer zahtjevanjem dodatnih dokumenata, ili dopunskim mjerama kojima se verifikuju ili potvrdjuju predočeni dokumenti, ili da institucija na koju se ova Direktiva odnosi izda potvrdu, ili da se zahtijeva da se prvo plaćanje potrebno za ovu operaciju izvrši putem računa otvorenog na ime klijenta kod kreditne institucije na koju se ova Direktiva odnosi. Procedure interne kontrole navedene u čl.11(1) će posebno voditi računa o ovim mjerama.

3. U čl. 4, 5, 8 i 10 pojam kreditne i finansijske institucije zamijeniće se pojmom institucije i lica na koje se ova Direktivao odnosi.



4. Član 6 zamijeniće se slijedećim:

Član 6

1. Države članice će obezbijediti da institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi i njihovi direktori i zaposleni u potpunosti saradjuju sa organima odgovornim za sprječavanje pranja novca:

(a) obavještavanjem tih organa na sopstvenu inicijativu o bilo kojoj činjenici koja bi mogla da ukaže na pranje novca;
(b) pružanjem svih neophodnih informacija tim organima na njihov zahtjev, u skladu sa procedurama ustanovljenim primjenljivim propisima.

2. Informacije iz st. 1 proslijedjivaće se organima odgovornim za sprječavanje
pranja novca države članice na čijoj se teritoriji nalazi institucija ili lice koje proslijedjuje te informacije. Obično će jedno lice ili više lica odredjena od strane institucija u skladu sa procedurama predvidjenim čl. 11(1)(a) proslijedjivati te informacije.

3.U slučaju notara i pravnika koji samostalno obavljaju djelatnost iz čl. 2a(5), države članice mogu da odrede da se informacije iz st. 1(a) proslijedjuju odgovarajućem profesionalnom udruženju i u tom slučaju države članice će utvrditi adekvatne forme saradnje izmedju tog tela i organa odgovornih za sprječavanje pranja novca.

Države članice neće biti u obavezi da primjenjuju obaveze utvrdjene u st. 1 na notare, pravnike koji samostalno obavljaju djelatnost, revizore, računovodje koji samostalno obavljaju djelatnost i poreske savjetnike u pogledu informacija koje oni primaju ili dobijaju o nekom svom klijentu, u toku utvrdjivanja pravnog statusa svog klijenta ili dok brane ili zastupaju tog klijenta u sudskom procesu, što podrazumijeva i savjete o pokretanju ili izbjegavanju sudskog spora, bez obzira da li se te informacije primaju ili dobijaju prije, u toku ili posle takvog sudskog procesa.



4. Član 7 zamijeniće se slijedećim:

Član 7

Države članice obezbijediće da se institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi uzdrže od vršenja transakcija za koje znaju ili sumnjaju da su u vezi sa pranjem novca dok ne obavijeste organe iz čl.6. Ti organi mogu, pod uslovima odredjenim domaćim zakonodavstvom, da izdaju instrukcije da se ta operacija ne izvrši. Tamo gdje se za transakciju sumnja da otvara put pranju novca i tamo gdje bi uzdržavanje od iste bilo nemoguće ili bi osujetilo napore da se uhvate lica kojima je sporna transakcija namenjena, te institucije i lica će neposredno po izvršenju transakcije obavijestiti nadležne organe.



5. Tekući tekst postaje st. 1 i slijedeće će se dodati u čl. 8:

2. Po ovoj Direktivi države članice neće biti u obavezi da obaveze navedene u st. 1 nameću licima čija su zanimanja spomenuta u drugom stavu čl. 6(3).



6. Član 9 će se zamijeniti slijedećim:

Član 9

Davanje informacije iz čl. 6 i 7 u dobroj vjeri organima odgovornim za sprječavanje pranja novca od strane institucija ili lica na koje se ova Direktiva odnosi, ili od strane službenika ili direktora takve institucije ili lica, neće predstavljati kršenje nijedne zabrane odavanja informacija koje nameće ugovor, ili bilo koja pravna, regulativna ili administrativna odredba, i neće povlačiti nikakvu odgovornost te institucije, lica ili njenog direktora ili službenika.


7. Slijedeći pasus dodaće se u čl.10

Države članice obezbijediće da nadzorni organi koje po zakonu ili propisu imaju ovlašćenje da nadziru berzu, mjenjačnice i tržišta finansijskih derivata obavještavaju organe odgovorne za sprječavanje pranja novca ukoliko otkriju činjenice koje bi mogle predstavljati dokaz da je u pitanju pranje novca.


8. Član 11 zamijeniće se slijedećim:

Član 11

a. Države članice obezbijediće da institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi:

(a) ustanove adekvatne procedure interne kontrole i komunikaciju kako bi se preduprijedile i spriječile operacije u vezi sa pranjem novca.
(b) preduzmu odgovarajuće mjere tako da njihovi zaposleni budu upoznati sa odredbama sadržanim u ovoj Direktivi. Te mjere uključiće i učestvovanje relevantnih službenika u specijalnim programima obuke koji će im pomoći da prepoznaju operacije koje mogu biti u vezi sa pranjem novca i koji će ih takodje instruirati kako da postupe u takvim slučajevima.

Tamo gdje fizičko lice koje potpada pod bilo koji član od 2a(3) do (7) obavlja svoje profesionalne aktivnosti kao službenik nekog pravnog lica, obaveze u ovom članu odnosiće se na to pravno, a ne fizičko lice.
b. Države članice obezbijediće da institucije i lica na koje se ova Direktiva odnosi imaju pristup ažuriranim informacijama o načinima pranja novca i pokazateljima uz pomoć kojih se prepoznaju sumnjive transakcije.

9. U čl. 12 riječi kreditne ili finansijske institucije iz čl. 1 zamijeniće se pojmom institucije i lica iz čl.2a.


Član 2

Tri godine od stupanja na snagu ove Direktive, Komisija će izvršiti poseban pregled u kontekstu izvještaja predvidjenog čl.17 Direktive 91/308/EEC, aspekata koji se odnose na implementaciju petog dijela teksta u čl.1(E), specifičnog tretmana pravnika i ostalih pravnika koji samostalno obavljaju djelatnost, utvrdjivanja identiteta klijenata u transakcijama gdje klijent nije fizički prisutan i mogućih implikacija elektronskog poslovanja.


Član 3

1. Države članice će donijeti zakone, propise i administrativne odredbe neophodne za postupanje po ovoj Direktivi najkasnije do 15. juna 2003. One će odmah o tome obavijestiti Komisiju.

Tamo gdje država članica usvoji ove mjere, te mjere će sadržati referencu na ovu Direktivu ili će ih pratiti takva referenca prilikom zvaničnog objavljivanja. Metode pozivanja na tu referencu utvrdiće države članice.

2. Države članice saopštiće Komisiji tekst o glavnim odredbama sopstvenog zakona koje budu usvojile u oblasti koju ova Direktiva uredjuje.


Član 4

Ova Direktiva stupiće na snagu danom objavljivanja u Oficijelnom žurnalu Evropskih zajednica.


Član 5

Ova direktiva upućena je državama članicama.




U Briselu, 4. decembra 2001.


Za Evropski parlament
Predsjednik
N. Fonten


Za Savjet
Predsjednik
D. Rejnders


Download